***...BenMorE...***

คุณเคยถามตัวเองบ้างไหมว่า ความรักที่มอบให้กับคนรัก

อยู่ในปริมาณที่พอดีรึเปล่า

บนโลกใบนี้ยังไม่มีนักวิทยาศาสตร์ท่านใดที่สามารถคิดค้น

เครื่องชั่งตวงปริมาณของความรักได้ เพราะถ้าเป็นเช่นนั้น

คงไม่ต้องมีใครปวดหัวกับความรักที่ให้กันว่า

มันน้อยหรือมากไปกันแน่ แล้วต้องให้ไปเท่าไหร่

ถึงจะพอดี ไม่ขาด ไม่เกิน.......อย่างเช่นทุกวันนี้

ฉันเชื่อว่าคนส่วนมากลองถ้าได้รักใครสักคนแล้ว

ต้องทุ่มเทลงไปจนหมดใจ

โดยที่บางครั้งไม่ทันได้คิดว่า

ถ้าให้ความสำคัญกับสิ่งใดมาก ๆ

ในอีกมุมหนึ่งก็ต้องมีฝ่ายที่ไดน้อยลง

นั่นคือ

ถ้ารักเขามาก ความรักที่ให้ตัวเองก็น้อยลงไปโดยอัตโนมัติ

ลองนึกถึงภาพของนาฬิกาทราย

ที่เมื่อเราคว่ำนใดด้านนึงลง

ในขณะที่เม็ดทราย

ร่วงลงสู่พื้นด้านนึงของขวดแก้วมากขึ้นเท่าไหร่

ก็หมายความว่า ในอีกด้านหนึ่งเม็ดทรายก็จะเหลือน้อยลง

จนหมดไปในที่สุด

เช่นเดียวกันกับความรัก ...

การที่เราจะทำให้เม็ดทรายในนาฬิกาอยู่เท่า ๆ กัน

มันง่ายกว่าการเรียนรู้ที่จะรักให้พอดีมาก

แค่เราวางนาฬิกานั้นให้นอนกับพื้น

แทนที่จะคว่ำด้านใดด้านนึงลง

แค่นี้เม็ดทรายก็จะไม่ล่วงลงไปข้างใดข้างนึงมากเกินไป

แต่การรักให้พอดี มันไม่ง่ายดายขนาดนั้น

วิธีเดียวที่จะทำให้มันไม่ยากคือ ... ต้องใช้สติ

เพราะถ้าไม่มีสติกับความรักก็จะไม่มีทางรู้ได้เลยว่า

สิ่งที่เราได้ให้เค้าไปมากหรือน้อยเพียงใด

แม้ว่าเม็ดทรายในส่วนของเราจะเหลือน้อยเต็มที

ถ้ายังให้มากไปสักวันเม็ดทรายหรือความรักของเราก็จะหมดลง

แล้วก็จะเหลือเพียงอีกด้าน ที่ว่างเปล่า

หากรักที่จะรัก ก็ต้องรู้จักคำว่าพอดี

และรักาสมดุล

ที่สำคัญก็คือ

ความรักนั้นต้องไม่เป็นการทำร้ายตัวเอง

. . . . . . . . . .

ครึ่งนึงของหัวใจมีไว้เพื่อรักเขา

และอย่าลืมส่วนที่เหลืออีกครึ่งนึงนั้น . . .

มีไว้เพื่อ . . . ใช้รักตัวเอง